World Australia New South Wales Sydney

Australia-New Zealand 2009-2010

sydney Nov 20, 2009

Vandaag de top attractie van Sydney gaan bekijken, nl. The Opera House.

Het was deze morgen al heel warm en aan het tv gebouw waar het nieuws op tekst voorbijschuift op panelen werd er onder andere gewaarschuwd voor zwaar brand gevaar en er werd ook melding gemaakt van het feit dat onze premier, Herman Van Rompuy, het tot president van europa had geschopt.

Eerst nog eens binnengesprongen in de QVB en daarna verdergestapt naar The Domain en de Royal Batanic Garden. The Domain is een grote grasvlakte waar er ,voornamelijk in januari, de grote concerten doorgaan. In de botanische tuin een rondleiding van anderhalf uur gevolgd. Deze tuin, die zich zeker niet kan meten met die in het nieuwzeelandse Dunedin, moet het vooral hebben van zijn prachtige ligging en van zijn bomen. Bloemen zijn er heel schaars omdat men in dit droog klimaat

zov eel mogelijk wil besparen op water en men deze dus geleidelijk aan heeft vervangen door een grote hoeveelheid cactusachtigen en succulenten omdat deze hier veel gemakkelijker gedijen.

Een van de attracties van de botanische tuin zijn de “fying foxes”, dit zijn erg grote fruit etende vleermuizen. Deze diertjes zijn echter niet welkom omdat ze de toppen van sommige bomen kapotmaken door er massaal te gaan aanhangen. Probleem is echter dat deze beestjes beschermd zijn en niet zomaar verwijderd mogen worden. Er werd door de botanische tuin een aanvraag ingediend om deze beestjes te verhuizen, maar er is veel discussie over en normaal gezien in december zou er een beslissing vallen. Daarna was ik van plan om het Government House te gaan bezoeken, maar omdat er iets officieel te doen was ging dit niet door, ik zal morgen dan maar weerkeren. Daarna naar het opera gebouw geweest. Voor het gebouw was men aan het repeteren en de installatie aan het checken voor de finale van “Australian Idol” van nu zondag. 1 van de kandidaten enkele keren hetzelfde nummer horen brengen terwijl ik buiten rondliep. Daarna de rondleiding van 1 uur gedaan binnen in het operagebouw, een dure maar unieke ervaring.

Eerst een paar kleine zaaltjes gaan bekijken en tussendoor ook uitleg gekregen over het ontstaan en de problemen met de bouw ( de deense architekt, Jorn Utzon, heeft zelfs zijn ontslag moeten aanbieden in 1966 omdat het project zo lang aansleepte en ettelijke keren het vooropgestelde budget overschreed).

Toen men met de bouw begon had men nog geen flauw benul van of men het dak zou kunnen bouwen, want er waren enkel schetsen van hoe het er zou moeten uitzien en nergens plannen van hoe men dergelijke structuur zou kunnen rechtzetten. Uiteindelijk na enkele jaren en nadat tientallen ingenieurs er zich het hoofd over gebroken hadden is de architekt uiteindelijk zelf met de oplossing komen aandraven Ik zal jullie de techniek besparen. De contructie op zich is er een van bewapend beton dat essentieel deel uitmaakt van het concept en het dak bestaat een honderdduizenden geglazuurde tegeltjes in wit en schakeringen van beige ( van ver lijkt het dak van het opera gebouw wit) en dit om ervoor te zorgen dat er omzeggens geen onderhoud nodig zou zijn aan de buitenkant van het gebouw.

Ook de twee grote zalen van de opera gaan bekijken. In de grootste gaan concerten door.

Deze zaal beschikt over meer dan 2000 zitplaatsen en heeft ook een immens orgel met meer dan 10000 pijpen. Ze is ook akoestisch perfekt aangekleed met enkel gebruik van natuurlijke materialen en er wordt dus geen versterking gebruikt bij concerten.

De tweede grote zaal wordt gebruikt voor ballet en opera en de scene kan volledig omgebouwd worden binnen het bestek van enkele uren omdat er onderaan zoveel plaats is dat men verschillende

podia kan stockeren en deze kan wisselen.

Het opera gebouw werd in 1973 in gebruik genomen en de bouw startte in 1959 en in plaats van de geplande 7 miljoen dollar kostte het er 102 miljoen. De deense architekt werd voor dit werk bekroond met de hoogste prijs in de architectuur en sinds 2007 is het ook wereld erfgoed. In 2000 werd hij door het parlement van NSW gevraagd om zijn visie verder af te werken, wat hij ook gedaan heeft tot zijn dood vorig jaar op 90 jarige leeftijd. Hij is echter nooit meer naar Sydney gekomen nadat hij zijn ontslag moest aanbieden en heeft dus nooit de voltooide opera in het echt gezien. Zijn zoon ziet nu toe op hoe de opera verder moet evolueren naar de visie van zijn vader.

Daarna een ander groot bouwwerk van Sydney gaan bekijken, nl. de Harbour Bridge. Deze stalen brug overspand de harbour en men kan ze ook te voet of per fiets oversteken. De ene buitenkant is voor voetgangers, de overkant is voor fietsers en rollerbladers en daartussen is er plaats voor 2 treinsporen langs de kant van de fietsers en 8 rijstroken voor het gemotoriseerde vervoer. Ze werd in 1932 geopend en is tot op heden de breedste boogbrug ter wereld en ook de afstand tussen het wateroppervlak en de top van de brug is nog steeds de grootste in de wereld.

De brug wordt vastgehouden door langs weerszijden van het water 2 mastodanten van stenen pylonen. Van de overzijde heb je een prachtig zicht op het opera gebouw en de skyline van Sydney.