Yintang

Eenmaal aangekomen zijn we een nog grotere attractie. Chinezen steken hun nieuwsgierigheid niet onder stoelen of banken. We lopen zoekend over het perron naar een verbinding met Tunxi, als een stationschef-achtig type met een grote pet ons aanspreekt in het Chinees. Hij haalt z'n maat, de bewaker, die wel redelijk engels kan. We leggen uit dat we naar Huang Shan (Yellow Mountains) willen. Ze overleggen even en dan besluit de stationschef om kaartjes voor ons te regelen naar Tunxi. We krijgen VIP treatment. Hij en de bewaker/agent dringen even voor een rij van +/- 50 manen halen kaartjes voor ons.

Ze excorteren ons naar de wachtkamer van de juiste trein. Nog 2 uur wachten. Dit is dus het echte China, ver weg van de bureaucratische ambtenaren. Hier weten ze van aanpakken. Westerlingen zijn hier filmsterren. Er worden zelfs foto's van ons gemaakt.

We vertrekken met de trein richting Tunxi. Daar moeten we na een reis van 5 uur nog een keer naar Tangkou zien te komen. Dat is een dorpje aan de voet van de Yellow Mountains.

Bij station Guixi stapt er een cameraploeg in van de Chinese televisie.

Onderweg worden de mensen die naast ons zitten bezocht door een reizende verkoper. Hij heeft een spoorwegen uniform aan, maar hij heeft een hele doos met mooie produkten bij zich. Vandaag gaat het om sokken. Het is net TelSell. De verkoper steekt een naald in de sok en haalt deze over de hele lengte van de sok door. Maar dat is nog niet alles!

Hij houdt er ook een aansteker onder en er gebeurt niks. AMAZING!

Live TelSell is net zo leuk om naar te kijken als de TV show.

14-07-2004